Blog kaakoperatie

Mijn ervaring voor, tijdens en na de operatie.

Het is begin jaren 90. Ik zit in groep 8 en word door mijn tandarts doorverwezen naar een orthodontist. Doordat ik vroeger heb geduimd zou ik een ‘overbeet’ hebben. Vol spanning ga ik samen met mijn moeder naar de orthodontist. Ik weet niet goed wat ik kan verwachten, want niet veel klasgenoten hebben een beugel. De orthodontist stelt zichzelf voor en legt uit dat ik eerst een blokbeugel met buitenboordbeugel moet dragen. Na die beugels krijg ik slotjes om mijn tanden recht te zetten. Dat vind ik best jammer, maar toch wil ik wel graag rechte tanden.

Ik vind het best lastig om het vol te houden met de blokbeugel, ik doe de beugel stiekem overdag uit en de beugel valt ’s nachts vaak uit. Eigenlijk heb ik helemaal geen zin meer in deze beugel. Ik ben 12 jaar en begin een beetje in de pubertijd te komen. Ik moet op controle bij de orthodontist, daar zie ik best wel tegenop, omdat ik de beugel niet erg veel heb gedragen. De orthodontist gaat dat vast niet merken.

Tijdens de controles doet de orthodontist niet erg aardig tegen mij, omdat hij zegt dat ik de beugel niet genoeg in heb gehad. Na een aantal controles heb ik helemaal geen zin meer om naar de afspraken te komen en dus ga ik steeds minder vaak en draag ik de beugel nog steeds niet. Hij besluit samen met mijn moeder om te stoppen met de behandeling. Yes! Eigenlijk ben ik daar wel blij mee, eindelijk van die vervelende beugels af!

kaakoperatie blog 1 kaakoperatie blog 3 kaakoperatie blog 2

Yes! Eigenlijk ben ik daar wel blij mee, eindelijk van die vervelende beugels af!

Een aantal jaren later, ik ben inmiddels 25 jaar oud. Mijn overbeet vind ik steeds vervelender om te zien. Ik krijg mijn lippen niet goed op elkaar. Mijn tanden in de onderkaak gaan steeds schever staan. Op controle bij de tandarts. Ik vraag aan mijn tandarts of hij iets kan doen aan mijn scheve tanden, maar vooral nog mijn overbeet. Hij legt uit dat ik met mijn ondertanden in het tandvlees boven bijt. De overbeet is nu 11milimeter en dat is best wel fors. Hij vertelt dat het allemaal verholpen kan worden, maar dat ik moet denken aan een kaakoperatie. Daar schrik ik best wel van! Hij vertelt mij dat een beugel zonder operatie geen zin heeft, dan staan de tanden wel recht, maar blijft de overbeet zichtbaar en zal ik nog steeds mijn lippen niet op elkaar krijgen… Ik heb veel informatie gekregen van mijn tandarts en ga hier eerst even rustig over nadenken. Eigenlijk ga ik er gewoon heel erg rustig over nadenken. Op dit moment heb ik totaal geen zin in een operatie. Ik ben nog zo jong en ik heb er nog nooit iemand over gehoord dat dat allemaal mogelijk was.

Acht jaar denk ik uiteindelijk na over de behandeling. Dan vind ik de overbeet nog steeds niet mooi en mijn ondertanden zijn in de loop van de tijd steeds schever gaan staan. Ik hak de knoop door, ik trek mijn stoute schoenen aan en bel Orthodontieptaktijk Almelo. De orthodontist (wiranto) wil mij graag eerst zien en kort wat informatie geven over de behandeling die mij te wachten staat. Deze orthodontist was erg aardig, absoluut niet te vergelijken met de chagrijnige orthodontist van vroeger, waar ik stiekem best een beetje bang voor was! De aardige orthodontist vertelt mij dat een gecombineerde behandeling beugel/kaakoperatie goed mogelijk is voor mij. Ik ben inmiddels 33 en vraag of dat niet erg oud is om een beugel te nemen. De orthodontist vertelt mij dat het steeds vaker voorkomt dat volwassenen kiezen om een beugel te nemen, dus dat het steeds normaler is. Ook de kaakoperatie wordt wekelijks uitgevoerd door een ervaren kaakchirurg, dus daar hoef ik mij ook geen zorgen over te maken. Ik maak een aantal afspraken, de eerstvolgende afspraak worden foto’s, röntgenfoto’s en een 3D gebitsscan gemaakt. De keer daarop kom ik in de praktijk en krijg ik te horen dat ik een slotjesbeugel kan laten plaatsen en dat de behandeling gecombineerd wordt met een kaakoperatie. Ook heb ik een gesprekje met de kaakchirurg voordat alles in gang gezet kan worden.

Omdat ik al zo lang heb nagedacht over de behandeling, weet ik het nu zeker. Ik ga ervoor! Ik bel de orthodontist om een afspraak te plannen, zodat de beugel kan worden geplaatst. Tijdens de controles word ik geholpen door de vriendelijke assistentes. Ik voel me hier zoveel meer thuis dan in de praktijk van vroeger! Al een half jaar nadat de beugel is geplaatst, staan mijn tanden recht genoeg en moet ik gipshappen bij de orthodontist. Twee weken later heeft de orthodontist de modellen bekeken en zegt hij dat ik klaar ben voor de operatie. Hij stuurt een brief naar de kaakchirurg en ik krijg een brief van de kaakchirurg met een afspraak wanneer de operatie kan worden gedaan. Ik was absoluut niet bang, want de orthodontist en de kaakchirurg hebben mij veel informatie gegeven van tevoren en mij daarmee goed voorbereid. Alle mogelijke risico’s en complicaties zijn met mij besproken, dus ik weet goed waar ik rekening mee moet houden. Elke operatie brengt natuurlijk risico’s met zich mee.

Omdat ik al zo lang heb nagedacht over de behandeling, weet ik het nu zeker. Ik ga ervoor!

Ik weet het nog als de dag van gisteren. Het is 12 november 2017 en heel vroeg in de ochtend moet ik me melden in het ziekenhuis. Ik word helemaal klaargemaakt voor de operatie. Ik krijg een infuus om me onder narcose te brengen. Nadat ik goed onder narcose was, word er een maagsonde ingebracht via mijn neus om mijn maag goed leeg te houden. Het is na de operatie mogelijk dat ik me misselijk voel, en overgeven is geen optie na de operatie. Ongeveer anderhalf uur later word ik langzaam weer wakker op een kamer vlakbij de operatiekamer. Ik voel me ontzettend moe, mijn hoofd voelt een beetje opgeblazen en ik heb keelpijn door de maagsonde, maar die moet toch echt nog even blijven zitten. Ik moet twee nachten blijven in het ziekenhuis, zodat ze mij goed in de gaten kunnen houden. Ook ben ik dan meteen op de juiste plek als er wél complicaties optreden. Mijn kaken zitten met een soort ijzerdraad en een plastic plaatje op elkaar. Ik kan mijn mond maar een heel klein stukje open doen. Na een nachtje slapen in het ziekenhuis heb ik best wel trek. De maagsonde mag er weer uit en ik word naar een andere afdeling gebracht. Ik voel me gelukkig niet misselijk.

Omdat ik de eerste zes weken na de operatie niet zomaar kan eten, krijg ik van de verpleging een flesje babyvoeding en wat yoghurt wat ik met een rietje kan opdrinken. Nadat ik wat heb gegeten voel ik me vrij goed. Praten is nog wat lastig, maar toch probeer ik er het beste van te maken met mijn kamergenoten. Ik mag van de verpleging eventjes in de spiegel kijken, en ik schrik me rot! Mijn gezicht begint al flink te zwellen. Die middag komt de kaakchirurg bij mij kijken hoe het gaat, omdat het zo goed gaat mag ik aan het einde van vanmiddag alweer naar huis toe! Wel moet ik nog langs de mondhygiëniste in het ziekenhuis voor uitleg over het schoonhouden van mijn mond. Ik krijg bijvoorbeeld een speciaal mondspoelmiddel mee. Poetsen zal de eerste periode lastig gaan, omdat mijn mond nog niet ver open kan. Het schoonhouden is wat meer werk en gaat dus wat moeizaam vlak na de operatie, maar is wel erg belangrijk om te zorgen dat mijn mond zo snel mogelijk goed geneest.

Eenmaal thuis gaat het herstel verder. Het is best een uitdaging om voldoende eten binnen te krijgen, dit is vrij vermoeiend. Gelukkig zijn er veel oplossingen zoals babyvoeding, vloeibaar en het meeste eten kan ook nog gepureerd worden. Ik merk dat ik best creatief begin te worden, omdat ik trek heb. De eerste dagen na de operatie begint mijn hoofd steeds meer te zwellen. Ook krijgt mijn gezicht allemaal verschillende kleuren. De zwelling zakt na een paar dagen ook steeds meer naar beneden. Ik ben blij om weer thuis te zijn, want het is hier een stuk rustiger dan in het ziekenhuis. Wel blijft slapen erg lastig, dit lukt momenteel alleen op mijn rug en met een paar kussens onder mijn hoofd, zodat ik niet te ver achterover lig. Na een week merk ik dat de zwelling echt aanzienlijk minder wordt, dat is toch wel een heel fijn gevoel. Ook mag het ijzerdraadje eruit, dit wordt door de kaakchirurg vervangen voor strakke elastieken. De strakke elastieken zorgen ervoor dat ik mijn mond nog steeds niet te ver open kan doen, maar wel steeds iets verder kan gaan openen.

Tijdens het herstel vind ik het lastig om mijn mond goed schoon te houden, gelukkig kan ik elke dag spoelen met het speciale mondspoelmiddel. En daarnaast mag ik twee keer per week naar een mondhygiënist om alles zo goed mogelijk te reinigen. Achterin mijn mond poetsen blijft nog lastig, omdat mijn mond niet zo ver open kan. Wat ik wel hinderlijk vind, is dat de gevoelszenuw in de onderkaak wat gekneusd is tijdens de operatie, dit is een van de mogelijke complicaties die met mij besproken is. Doordat de zenuw wat gekneusd is, heb ik vooralsnog geen gevoel in mijn onderlip en kin.

Ongeveer drie of vier weken na de operatie kan ik weer aan het werk. Ik houd nog steeds wat moeite met praten en mijn gezicht is nog iets gezwollen. Na zes weken mag ik weer volledig gaan kauwen, dat vind ik nog wel spannend. Toch moet ik het voedsel weer gaan opbouwen en het smaakt echt ontzettend goed! Eten, praten en tandenpoetsen begint nu toch wel helemaal weer normaal te worden. Mijn kaken voelen nog wat stijf aan, maar ik heb hiervoor speciale oefeningen gekregen voor thuis. Na ongeveer drie maanden begint het gevoel in mijn onderlip en kin weer langzaam terug te komen, en na vier maanden is het gevoel weer helemaal terug. Wat een opluchting! Daarnaast had ik voor de behandeling vaak hoofdpijn, maar dit is nu ook minder geworden, omdat mijn kaken nu goed op elkaar passen. Nadat de zwelling weg is, begint nu ook het resultaat steeds beter zichtbaar te worden. Wat een verschil. Ik kan eindelijk mijn lippen goed sluiten en mijn gezicht is veel veranderd. Na de operatie blijft de beugel nog ongeveer een jaar zitten.

Uiteindelijk duurt mijn traject korter dan drie jaar. In oktober, bijna een jaar na de operatie, mag de beugel er uit. Ik ben zo blij met het eindresultaat! En wat voel ik mij trots dat ik dit traject heb doorgezet! Achteraf is het zonde dat ik dit niet veel eerder heb gedaan, maar ik was er nu pas klaar voor. Ik vind dat je goed voorbereid moet zijn en er zelf volledig achter moet staan om dit traject in te gaan. Ik vond dit best een ingreep, maar het is er één waar ik de rest van mijn leven plezier van heb!

Ik vond dit best een ingreep, maar het is er één waar ik de rest van mijn leven plezier van heb!